بررسی اضافه ولتاژ در شبکه برق 35 کیلو ولت در زمان وقوع و قطع انواع اتصال کوتاه

چکیده

اضافه ولتاژ در سمت‌های 35، 10 و 6 کیلو ولت شبکه برق به هنگام بروز انواع مختلف اتصالات کوتاه در قسمت ولتاژ بالا مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که اضافه ولتاژها در طول یک اتصال کوتاه، به ویژه در مورد اتصالات کوتاه تک‌فاز، به بالاترین مقادیر خود می‌رسند. از طرفی، شکست انواع مختلف اتصالات کوتاه منجر به تولید اضافه ولتاژهای بیشتر می‌شود، زیرا شبکه‌ای که با نقاط نول ایزوله کار می‌کند، تحت فشار اتصال کوتاه واقع می‌شود. حتی اگر اتصال کوتاه در سمت ولتاژ بالا (HV) ترانسفورماتور اتفاق بیفتد، این وضعیت به طور کامل ترانسفورماتور را از منبع تغذیه قطع نمی‌کند. شکستگی‌هایی در چنین جریان‌های بالایی رخ می‌دهد که منجر به ایجاد ولتاژهای اضافی می‌شود. حفاظت در برابر این اضافه ولتاژهای زیاد می‌تواند از طریق نصب محدودکننده‌های اضافه ولتاژ (surge arresters) در ورودی‌های ترانسفورماتورهای 35 کیلو ولت انجام شود.

مقدمه

شبکه‌های الکتریکی 35 کیلو ولت بخشی از شبکه‌های توزیع به شمار می‌روند و عملکرد آن‌ها با نول ایزوله انجام می‌شود. این شبکه‌ها به دلیل وسعت و گسترش‌شان، بیشتر در معرض شرایط غیرعادی و اضطراری قرار دارند. قابلیت اطمینان این شبکه‌ها در بازه 6-35 کیلو ولت، نقش مهمی در تأمین بی‌وقفه برق به مصرف‌کنندگان ایفا می‌کند. شرایط اضطراری معمولاً در زمان اتصالات کوتاه ایجاد می‌شود که سبب افزایش جریان‌ها یا ولتاژها به مقادیر بالا می‌گردد، و این موضوع بستگی به نوع اتصال کوتاه و وضعیت کار نول‌ها دارد. قطع یک اتصال کوتاه نیز به ایجاد اضافه ولتاژهای بالا منجر می‌شود؛ در این حالت، انرژی مغناطیسی ناشی از شکست جریان به انرژی الکتریکی تبدیل شده و ولتاژ را افزایش می‌دهد. به طور کلی، هر چه جریان شکست بیشتر باشد، اضافه ولتاژ بیشتر ایجاد می‌شود. سوئیچ‌ها هنگام قطع، بخش معیوب شبکه را زمانی قطع می‌کنند که جریان از نقطه صفر عبور می‌کند یا به آن نزدیک می‌شود. نکته قابل توجه این است که سوئیچ‌های سه فاز در حین خاموش و روشن کردن، به طور همزمان عمل نمی‌کنند. جریان‌های سه فاز نسبت به یکدیگر حدود 2π/3 درجه جابجایی دارند و به همین دلیل این جریان‌ها هم‌زمان از نقطه صفر عبور نمی‌کنند. لذا، سوئیچ‌های فازهای سالم در زمان‌هایی که جریان‌ها در این فازها مقادیر قابل توجهی دارند، اقدام به قطع می‌کنند و این قطع‌های جریانی می‌تواند منجر به ایجاد اضافه ولتاژهای قابل توجهی شود.

تنظیم مسئله

موضوع اصلی ما این است که چه نوع اضافه ولتاژهایی از قطع جریان‌های بزرگ ناشی می‌شوند که بسیار حائز اهمیت است. این مقاله به طور خاص به بررسی این موضوع پرداخته و همچنین انتقال چنین اضافه ولتاژهایی به سمت ثانویه ترانسفورماتورها را مورد توجه قرار می‌دهد. به بیان دیگر، این تحقیق به بررسی اضافه ولتاژ در سیستم‌های اتوبوس 10 کیلو ولت و 6 کیلو ولت هنگامی که جریان‌های بزرگ در سمت 35 کیلو ولت قطع می‌شوند، می‌پردازد. این مقاله به مطالعه بخشی از شبکه الکتریکی می‌پردازد که شامل سه زیرپست و دو خط است.

زیرپست اول یک زیرپست تأمین (SSub/S) با ولتاژ 220/35 کیلو ولت، زیرپست دوم (S/S-1) با ولتاژ 35/10 کیلو ولت و زیرپست سوم (S/S-2) با ولتاژ 35/6 کیلو ولت است. برای حفاظت در برابر اضافه ولتاژها، محدودکننده‌های اضافه ولتاژ در سیستم‌های اتوبوس 35 کیلو ولت نصب شده‌اند. همچنین در سمت‌های 10 کیلو ولت و 6 کیلو ولت، بارهای مربوطه S1 و S2 وجود دارد.

حل مسائل

انواع اتصالات کوتاه – از جمله تک‌فاز، دو فاز، دو فاز به زمین و سه فاز – به طور متناوب در فضای میان ترانسفورماتور T1 و سوئیچ‌ها در زیرپست S/S-1 پیاده‌سازی شد. نتایج به‌دست‌آمده در جدول 1 و همچنین در شکل‌های 2 تا 4 نمایش داده شده‌اند.

شرایط عملیات عادی شبکه

در عملیات عادی شبکه، جریان‌ها در خط اول و دوم به‌ترتیب برابر ۴۰۰ آمپر و ۱۳۵ آمپر هستند. همچنین، جریان در شعبه ترانسفورماتور T1 به مقدار ۲۶۵ آمپر می‌رسد و جریان‌های容抗ی (capacitive) خطوط اولیه و ثانویه به‌ترتیب برابر ۰.۸ آمپر و ۰.۵ آمپر می‌باشند. در این وضعیت، مقادیر ولتاژ فاز به صورت زیر است: در ابتدای خط اول ۲۹.۳۲ کیل ولت، در ابتدای خط دوم ۲۷.۳۵ کیل ولت و در پایان خط دوم این مقدار به ۲۶.۲۳ کیل ولت می‌رسد. همچنین، ولتاژ‌های فاز در سمت ۱۰ کیل ولت و ۶ کیل ولت به‌ترتیب برابر ۷.۴۸ کیل ولت و ۴.۳۷ کیل ولت می‌باشند (لطفاً به جدول مراجعه شود). تمامی این مقادیر با مقادیر واقعی‌شان در شرایط عادی شبکه هم‌سویی دارند.

فرضیات محاسبه اتصال کوتاه

در این تحقیق فرض شده که تمامی انواع اتصال کوتاه هم‌زمان با عبور ولتاژ فاز A از مقدار بی‌نهایت خود، در لحظه‌ای خاص رخ می‌دهند.

اتصال کوتاه تک‌فازی

در صورت وقوع اتصال کوتاه تک‌فازی، جریان فاز A در شعبه ترانسفورماتور T1 از ۲۶۶ آمپر به ۳۶۹ آمپر افزایش می‌یابد. در عین حال، تغییر قابل‌توجهی در جریان‌های فازهای B و C مشاهده نمی‌شود. همچنین، تغییرات در مقادیر جریان خطوط ۱ و ۲ نیز ناچیز هستند. جریان وارد به زمین از نقطه اتصال کوتاه برابر ۱۶۴ آمپر بوده است که این مقدار به واسطه توان‌های容抗ی خطوط به ۴۶ آمپر می‌رسد.

این نوع اتصال کوتاه سبب افزایش ولتاژ در فازهای سالم می‌شود. همان‌طور که در جدول ۲ ملاحظه می‌شود، ولتاژها در ورودی‌های ترانسفورماتور T1 در فازهای B و C به ۲.۴ برابر افزایش می‌یابند. افزایش ولتاژ در پایان خط دوم، یعنی در سمت ولتاژ بالا (HV) ترانسفورماتور T2، به میزان ۲.۷ برابر است و این به دلیل تداخل نوسانات ولتاژ فرکانس بالا روی این خط است. برای ارزیابی تأثیر عیب در Istگاه S/S-1 بر روی تغییرات ولتاژ و جریان در ابتدای خط اول و همچنین در پایان خط دوم (در ترانسفورماتور T2)، بررسی‌هایی انجام شده که نقاط مورد نظر در فاصله‌ای چند کیلومتری از محل آسیب قرار دارند.

انتقال اضافه‌ولتاژها به سمت‌های ۱۰ و ۶ کیل ولت

انتقال این اضافه‌ولتاژها به سمت‌های ۱۰ کیل ولت و ۶ کیل ولت از اهمیت خاصی برخوردار است. در این نقاط، ولتاژ در فاز خراب بیش از ۱.۷ برابر افزایش می‌یابد، چرا که تغییر جریان در بخش ولتاژ بالا نیز به طور قابل‌توجهی بیشتر است. در فازهای سالم، اما، تغییر قابل‌توجهی در ولتاژ مشاهده نمی‌شود.

اتصال کوتاه دو‌فازی به زمین

در صورت اتصال کوتاه دو‌فازی به زمین (در فازهای A و B)، جریان‌ها در شعبه ترانسفورماتور T1 به میزان هفت برابر افزایش می‌یابند. ولتاژ در سیستم‌های باس (bus) Istگاه S/S-1 (در ورودی‌های HV ترانسفورماتور T1) در فازهای خراب به صفر می‌رسد و در فاز سالم از ۲۷.۳۲ کیل ولت به ۴۲.۴۵ کیل ولت، به عبارتی ۱.۶ برابر افزایش می‌یابد. در سیستم‌های باس Istگاه S/S-2، ولتاژ در فاز A تغییر محسوسی نمی‌کند، در فاز B ۱.۵ برابر کاهش دارد و در فاز C به همین مقدار افزایش می‌یابد (بر اساس مقادیر جریان این فازها در حین اتصال کوتاه). در سمت پایین (low side) ترانسفورماتور T1، ولتاژها در فازهای A و B به نصف کاهش پیدا می‌کنند، زیرا اتصال کوتاه در سمت ولتاژ بالا قرار دارد، و لذا در پیچ ولتاژ بالا عملاً جریان در این فازها وجود ندارد. در مدار مغناطیسی، نیمی از فلکس مغناطیسی جریان فاز A از طریق قلب (rod) فاز A و نیمی دیگر از طریق قلب فاز B عبور می‌کند و در نتیجه ولتاژهای ثانویه در این فازها به نصف می‌رسد. در فاز C، ولتاژ ثانویه تغییر نمی‌کند. همچنین، در ولتاژ سمت پایین ترانسفورماتور T2 نیز تغییرات خاصی مشاهده نمی‌شود (لطفاً به جدول ۱ مراجعه کنید).

قطع اتصال دو‌فازی به زمین

زمانی که اتصال دو‌فازی به زمین قطع می‌شود، جریان‌های容抗ی (capacitive) فازهای خراب هر دو خط به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌یابند (تا ۸۰ آمپر). جریان وارد به زمین برابر با ۲۴۵ آمپر می‌باشد (لطفاً به جدول ۱ مراجعه شود).

در سیستم‌های باس ولتاژ بالای Istگاه S/S-1، ولتاژها در تمامی فازها به اوج عجیبی یعنی تا ۹۱ کیل ولت می‌رسد که این معادل افزایش ۳.۵ برابری است و این در شرایطی است که در این نقطه موانع سیل (surge arresters) وجود دارند — hình ۳.

ولتاژها در فازهای خراب در سمت بالایی ترانسفورماتور T1 به صفر باقی می‌مانند و در فاز سالم به طور بیش از حد (excessively) افزایش می‌یابند (مشابه حالتی که در اتصال کوتاه تک‌فازی تجربه شد)، زیرا قطع در مقادیر پایین جریان‌های فازهای خراب انجام شده و در این لحظه جریان فاز سالم به میزان قابل توجهی بزرگ بوده است. همچنین، با داشتن خازن خالص (isolated neutral) در شبکه، پیچ ولتاژ بالا ترانسفورماتور T1 در شرایط اتصال کوتاه دو‌فازی به طور کامل بی‌جریان (de-energized) نمی‌شود. در این حالت، جریان‌های فازهای خراب تقریباً برابر با ۱۴۰ آمپر و فاز سالم ۲۸۰ آمپر است.

بنابراین، قطع چنین جریان‌های بزرگی موجب ایجاد اضافه‌ولتاژهای غیرمعمول بزرگی می‌شود. کاربرد دو کلید تماس (two contact switches) در این شرایط نیز چندان موثر نیست. اگرچه کاهش اضافه‌ولتاژ تا ۲ تا ۳ برابر مشاهده می‌شود، اما مقادیر هنوز هم بیش از حد بالا باقی می‌مانند. نصب موانع سیل (arrester) در ورودی‌های HV ترانسفورماتور T1 می‌تواند این مشکل را حل کند. ضمناً، این اضافه‌ولتاژها به طور کلی از مرز ۹۹ کیل ولت فراتر نمی‌روند و زمان وقوع آن‌ها به چند میکروثانیه محدود است، همان‌طور که در محاسبات برای اتصال کوتاه تک‌فازی ذکر شده است. در حالت穩态 (steady state) پس از وقوع اتصال کوتاه، ولتاژها در تمامی سه فاز به صفر می‌رسند [۵].

در خاتمه، استفاده از دو کلید تماس در این شرایط کارایی چندانی ندارد. در شرایط حاضر، اضافه‌ولتاژها به میزان ۲ تا ۳ برابر کاهش می‌یابند، اما همچنان مقادیر به میزان غیرطبیعی بالا باقی می‌مانند. بنابراین، با نصب موانع سیل در ورودی‌های HV ترانسفورماتور T1، این اضافه‌ولتاژها به حدود ۹۹ کیل ولت کاهش می‌یابند، که ۳.۷ برابر مقدار نامی آن‌ها را تجاوز می‌کند. با این حال، برای کلاس ولتاژ ۳۵ کیل ولت، مقادیر قابل‌قبول باقی می‌مانند. این اضافه‌ولتاژها به شکل پالس (pulsed form) با زمان تا حدود ۱۰ میکروثانیه به وقوع می‌پیوندند — hình ۳. در حالت穩态 (steady state) پس از قطع اتصال کوتاه، ولتاژها در تمامی سه فاز به صفر خواهند رسید.

تحلیل اتصال کوتاه دو فاز و قطع آن

هنگامی که اتصال کوتاه دو فاز (two-phase short circuit) رخ می‌دهد، ولتاژهای ثانویه ترانسفورماتور T1 به طور قابل توجهی افزایش می‌یابند. در فازهای A و B، ولتاژها از ۳.۸۸ کیلوولت در حالت اتصال کوتاه به ۹.۴۸ کیلوولت و در فاز C از ۷.۸۵ به ۱۸.۹۶ کیلوولت افزایش می‌یابند. منحنی‌های این اضافه‌ولتاژها (overvoltages) در شکل ۴ به وضوح نمایش داده شده‌اند.

در حالت پایدار (steady state)، این ولتاژها به صفر می‌رسند.

در هر دو ترانسفورماتور T1 و T2، در طرف‌های HV (ولتاژ بالا) و LV (ولتاژ پایین)، ولتاژ فاز A به مقدار نامینال (nominal value) خود نزدیک است، در حالی که ولتاژهای فازهای B و C بیش از ۳ برابر مقادیر نامینال خود را اندکی فراتر می‌گذارند [۶].

با بروز یک اتصال کوتاه دو فاز (در فازهای A و B)، جریان‌های فازهای معیوب در شاخه ترانسفورماتور T1 به شدت افزایش می‌یابند (تقریباً ۱۱ برابر)، در حالی که تغییر جریان فاز C نسبتاً جزئی است (۱۰۰ آمپر). جریان اتصال کوتاه به رقم ۲۹۴۰ آمپر می‌رسد. همچنین ولتاژ در سیستم‌های باس (bus) HV ایستگاه تراکم S/S-1 در فازهای معیوب از ۲۷.۳۲ کیلوولت به ۱۵ کیلوولت کاهش می‌یابد و در فاز سالم تغییر قابل توجهی نمی‌کند. تغییرات ولتاژ در سیستم‌های باس HV ایستگاه S/S-2 مشابه است. در این حالت، ولتاژ در طرف ثانویه ترانسفورماتورهای T1 و T2 در فازهای A و B به نصف کاهش یافته و در فاز C بدون تغییر باقی می‌ماند (که مشابه با اتصال کوتاه دو فاز به زمین است). اما قطع این اتصال کوتاه می‌تواند موجب تغییرات شدید در ولتاژهای مدار مورد بررسی شود. ولتاژها در تمامی فازهای سیستم باس ۳۵ کیلوولتی ایستگاه S/S-1 به سه برابر مقدار قبلی افزایش پیدا می‌کنند، و در سیستم‌های باس ولتاژ بالا ایستگاه S/S-2 نیز افزایش ولتاژ تنها در فازهای B و C مشاهده می‌شود. در مورد فاز A، افزایش ولتاژ بسیار ناچیز است. غیرفعال کردن یک عیب دو فاز همانند قطع عیب تک فاز و عیب دو فاز به زمین، منجر به ایجاد مقادیر قابل توجهی از اضافه‌ولتاژ در طرف‌های اولیه و ثانویه ترانسفورماتور T1 می‌شود. وجود آریستورهای سرآمد (surge arresters) در طرف‌های HV ترانسفورماتور T1 موجب کاهش این اضافه‌ولتاژها به ۹۹ کیلوولت در این سمت و به ۱۹ کیلوولت در طرف LV در فازهای A و B، و ۳۸ کیلوولت در فاز C می‌گردد. به وضوح مشاهده می‌شود که ۳۸ کیلوولت، ۵ برابر مقدار نامینال این ولتاژ است که نسبتاً بالا محسوب می‌شود. در طرف ثانویه ترانسفورماتور T2، ولتاژها در فازهای B و C حدود ۳.۵ برابر افزایش می‌یابند، در حالی که ولتاژ در فاز A تغییر عمده‌ای را نشان نمی‌دهد. در حالت پایدار پس از اتصال کوتاه، ولتاژهای ثانویه T1 به صفر و ولتاژهای ثانویه T2 به مقادیر نامینال خود باز می‌گردند.

تحلیل اتصال کوتاه سه فاز و قطع آن

در این راستا، باید توجه داشت که یک عیب سه فاز (three-phase fault) (و عیب سه فاز به زمین) معمولا موجب ایجاد اضافه‌ولتاژ نمی‌شود، اما قطع این نوع عیب می‌تواند به مقادیر قابل توجهی از اضافه‌ولتاژ منجر گردد؛ زیرا جریان‌های عیب سه فاز معمولاً از سایر انواع عیب‌ها بیشتر است. در این مورد خاص، شدت جریان‌های اتصال کوتاه سه فاز به ۳۴۵۰ آمپر می‌رسد و این مقدار تقریباً ۱۳ برابر جریان‌های نامینال (rated currents) محسوب می‌شود.

همانطور که در جدول ۱ مشاهده می‌شود، با وقوع یک اتصال کوتاه سه فاز، ولتاژها در سیستم‌های باس HV ایستگاه S/S-1 به صفر کاهش می‌یابند. در سیستم‌های باس HV ایستگاه S/S-2، ولتاژ فاز A به مقدار نامینال خود نزدیک است، ولی ولتاژهای فازهای B و C بیشتر از نصف مقدار نامینال خود کاهش پیدا می‌کنند. این تغییرات در ولتاژ در پیچه ثانویه ترانسفورماتور T2 نیز قابل مشاهده است. در مورد ولتاژهای ثانویه ترانسفورماتور T1، این ولتاژها به صفر می‌رسند، زیرا ولتاژهای ورودی این ترانسفورماتور در تمام سه فاز برابر با صفر هستند.

هنگامی که یک اتصال کوتاه سه فاز قطع می‌شود، ولتاژ در سیستم‌های باس HV ایستگاه S/S-1 تقریباً چهار برابر ولتاژ نامینال و در سیستم‌های باس ایستگاه S/S-2 حدود سه برابر افزایش می‌یابد. ولتاژ در ورودی‌های ترانسفورماتور T1 که دچار اتصال کوتاه شده‌اند، پس از قطع عیب، از صفر به ۳۱.۸۴ کیلوولت با مدت زمانی حدود ۰.۱ ثانیه افزایش پیدا می‌کند – شکل ۴.

ولتاژهای ثانویه ترانسفورماتور T1 برابر صفرند، چرا که ولتاژهای اولیه این ترانسفورماتور نیز صفر هستند. اما در ترانسفورماتور T2 مشاهده می‌شود که ولتاژهای ثانویه به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌یابند؛ در فاز A حدود ۲ برابر، در فاز B ۴.۳ برابر و در فاز C ۵ برابر است. در صورتی که یک عیب سه فاز به زمین وجود داشته باشد، به دلیل اتصال مستقیم ورودی‌های ترانسفورماتور T1 به زمین، ولتاژ در آنها در هنگام قطع عیب برابر با صفر باقی می‌ماند [۷].

نتایج‌گیری

1. اضافه‌ولتاژهایی که در خلال یک اتصال کوتاه تک فاز رخ می‌دهند، معمولاً بالاتر از اضافه‌ولتاژهایی هستند که در سایر انواع اتصال کوتاه مشاهده می‌شوند. در نمودار شبکه ۳۵ کیلوولتی مورد بررسی، ضریب اضافه‌ولتاژ به ۲.۴ می‌رسد.
2. غیرفعال کردن تمامی انواع اتصال کوتاه‌های ناسیمترک (asymmetrical) منجر به ایجاد اضافه‌ولتاژهای بسیار بالایی می‌شود که به صورت پالسی با مدت زمان بسیار کمی بروز می‌یابند.
3. در هنگام طراحی سیستم‌های حفاظت از سرآمد (surge protection) برای شبکه‌های ۳۵ کیلوولتی، ضروری است تا اضافه‌ولتاژهایی که هنگام قطع اتصال کوتاه رخ می‌دهند نیز مد نظر قرار گیرند، زیرا این اضافه‌ولتاژها به مقادیر بسیار بالایی می‌رسند. استفاده از دو سوئیچ تماسی (contact switches) به منظور قطع عیب‌ها این اضافه‌ولتاژها را کاهش می‌دهد، اما مقادیر حاصل همچنان بالاتر از حد قابل قبول باقی می‌مانند. حفاظت در برابر این نوع اضافه‌ولتاژها می‌تواند با نصب آریستورهای سرآمد در ورودی‌های ترانسفورماتورها تامین شود.

مراجع

[۱] Florkowska B., Florkowski M., Zydroń P., Pomiary i analiza wyładowań niezupełnych w układach izolacyjnych wysokiego napięcia przy narażeniach eksploatacyjnych, Przegląd Elektrotechniczny, 2010, 4, 241-244.

[۲] Florkowski M., Forkowska B., Rybak A., Zydron P., Migration effects at conductor / XLPE interface subjected to partial discharges at different electrical stresses, IEEE Trans. on Diel. and Electr. Insul., 2015, 22, 456 – 462.

[۳] N.Mufidzade, G.Ismayilova, E.Huseynov. “Effect of line carnation on overvoltage in transformers of rated voltage 330 kV”. International Journal on “Technical and Physical Problems of Engineering” (IJTPE), Iss. 51, Vol. 14, № 2, Jun. 2022.

[۴] ا. شیمادا، م. سوگیموتو، ه. کودو، ک. تامورا و ت. سوگوچی، «توزیع تجزیه در موادی عایقِ کابل‌ها بر اثر پیریِ حرارتی و تابشیِ تسریع‌شده»، IEEE Transactions on Dielectrics and Electrical Insulation، دورهٔ ۲۰، ص. ۲۱۰۷، ۲۰۱۳.

[۵] ا. شیمادا، م. سوگیموتو، ه. کودو، ک. تامورا و ت. سوگوچی، «مکانیسم‌های تجزیه لاستیک سیلیکونی (SiR) ناشی از پیریِ تسریع‌شده در کابل‌های نیروگاه‌های هسته‌ای»، IEEE Transactions on Dielectrics and Electrical Insulation، دورهٔ ۲۱، ص. ۱۶، ۲۰۱۴.

[۶] ک. پ. کادومسکا، یو. ا. لاوروف، آ. رایخرت، افزایش ولتاژ در شبکه‌های الکتریکی: کاربردها و روش‌های حفاظت، نووسیبیرسک، انتشارات NSTU، ۲۰۰۴.

[۷] ف. خ. خلیلوف، «طبقه‌بندی افزایش‌های ولتاژ؛ افزایش‌های داخلی»، ویرایش مرکز آموزش انرژی، سنت‌پترزبورگ، ۲۰۱۳. ۲. کلیدهای AC برای ولتاژهای بالای ۱۰۰۰ ولت — شرایط فنی عمومی، جایگزین استانداردهای GOST 687-70 و GOST 687-67، Gustandardهای شوروی، ۱۹۷۹، ۹۸ صفحه.

شناسه منبع و ناشر: PRZEGLĄD ELEKTROTECHNICZNY، ISSN 0033-2097، R. 100 NR 9/2024. doi:10.15199/48.2024.09.41

منتشرشده توسط PQBlog

مهندس برق

بیشتر پست‌ها را ببینید

پرسش‌های متداول

اضافه ولتاژ چیست؟

اضافه ولتاژ به ولتاژی گفته می‌شود که از حد معمول فراتر می‌رود و می‌تواند به تجهیزات الکتریکی آسیب برساند.

اتصال کوتاه چگونه ایجاد می‌شود؟

اتصال کوتاه معمولا هنگامی رخ می‌دهد که دو یا چند هادی به طور ناخواسته به یکدیگر متصل می‌شوند.

چگونه می‌توان از اضافه ولتاژ جلوگیری کرد؟

برای جلوگیری از اضافه ولتاژ می‌توان از محدودکننده‌های اضافه ولتاژ و دیگر تجهیزات حفاظتی استفاده کرد.

منبع: powerquality.blog