ارزیابی خطر لامپ‌های التraviolet در سیستم‌های الکتریکی: بررسی ایمنی فتوبایلوجیک

معرفی نویسندگان و انتصابات علمی

این پژوهش را گروهی از پژوهشگران شناخته‌شده انجام داده‌اند: ۱. آناتولی سمنوف، ۲. استانیسلاو پوپوف، ۳. سرگئی یاخین، ۴. بایورژن الئوسینو و ۵. تمارا ساخنوف. وابستگی‌های سازمانی شامل دانشگاه کشاورزی دولتی پالتاوا (۱) و شعبه موسسه توسعه حرفه‌ای «ان‌سی‌پی‌دی Orleu» در منطقه قیزیل‌ارقا (۲) می‌شود. شناسه‌های ORCID نویسندگان نیز به ترتیب عبارت‌اند از: ۰۰۰۰-۰۰۰۳-۳۱۸۴-۶۹۲۵، ۰۰۰۰-۰۰۰۳-۲۳۸۱-152X، ۰۰۰۰-۰۰۰۲-۰۰۴۲-۰۸۴۴، ۰۰۰۹-۰۰۰۵-۰۵۵۲-۶۷۹۴ و ۰۰۰۰-۰۰۰۱-۷۰۴۹-۴۶۵۷.

چکیده

برای تعیین ایمنی فتوبیولوژیک (Photobiological Safety) لامپ‌های فرابنفش، اندازه‌گیری‌های زیر صورت گرفت: تابش طیفی (Spectral Irradiance)، تابش اکتینیک کل (Total Actinic Irradiance) در محدوده طول‌موج ۲۰۰ تا ۴۰۰ نانومتر، و تابش در ناحیه UVA (۳۲۰ تا ۴۰۰ نانومتر). این پارامترها با بهره‌گیری از سیستم تابش نوری OST-۳۰۰ اندازه‌گیری شدند. ایمنی فتوبیولوژیک لامپ‌های LUF 40-1 و LE 15، همچنین گروه‌های ریسک تابشی آن‌ها، بر پایه استاندارد EN ۶۲۴۷۱ مشخص گردید. نتایج نشان می‌دهند که سطوح تابش UV تولیدی توسط لامپ‌های تخلیه کم‌فشار LE ۱۵ در فاصله ۰/۲۵ متری، در گروه ریسک بالا (GR3) جای می‌گیرند؛ در مقابل، LUF 40-1 در گروه ریسک ناچیز (GR1) قرار دارد. علاوه بر این، محاسبات و توصیه‌های مربوط به دوزهای تابش ایمن هنگام کار با این لامپ‌ها در سیستم‌های الکتروتکنیکی با تأثیر فتوبیولوژیک ارائه شده است.

چکیده (لهستانی)

W celu określenia bezpieczeństwa fotobiologicznego lamp UV wykonano pomiary: natężenia promieniowania spektralnego, całkowitego natężenia promieniowania aktynicznego w zakresie długości fal 200-400 nm oraz natężenia promieniowania w zakresie UVA (320-400 nm). Parametry te mierzono za pomocą optycznego systemu promieniowania OST-300. Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp LUF 40-1, LE 15 oraz ich grupa ryzyka radiacyjnego są określone zgodnie z normą EN 62471. Poziomy promieniowania UV generowane przez niskoprężne lampy wyładowcze LE 15 w odległości 0,25 m należą do grupy wysokiego ryzyka (GR3), a LUF 40-1 – w grupie ryzyka znikomego (GR1). Podano obliczenia i zalecenia dotyczące bezpiecznych dawek promieniowania przy stosowaniu lamp w elektrotechnicznych układach oddziaływania fotobiologicznego. (Ocena niebezpieczeństwa stosowania lamp ultrafioletowych w instalacjach elektrycznych)

کلمات کلیدی

• ایمنی فتوبیولوژیک (Photobiological Safety)
• تابش UV (UV Irradiance)
• ایمنی سرطان‌زایی تابش (Carcinogenic Safety of Radiation)
• شدت طیفی (Spectral Intensity)

مقدمه

تابش فرابنفش (Ultraviolet Radiation) از عوامل محیطی مهمی است که تأثیری چشمگیر بر بدن انسان دارد [۱]. ما همواره در معرض پرتوهای فرابنفش قرار داریم؛ موضوعی که با نازک‌شدن لایه اوزون و کاربرد گسترده این پرتوها در فرآیندهای استریل‌سازی — به‌ویژه برای مقابله با ویروس SARS-CoV-2 [۲] — اهمیتی دوچندان یافته است.

شرایط و پارامترهای محیطی تابش فرابنفش برای حیات آن در زمینه‌هایی چون غیرفعال‌سازی باکتری‌ها [۳]، تابش سطوح [۴] و تحریک فرآیندها [۵] ضرورت دارند. در روند تکامل، زیر تأثیر تابش فرابنفش خورشیدی، دستگاهی کامل از واکنش‌های فتوبیولوژیک در بدن انسان شکل گرفته که هم به شکل مثبت و هم منفی بر زیست او اثر می‌گذارند [۶]. تابش UV با دوزهای ۱۰ تا ۱۵ ژول بر مترمربع می‌تواند تقسیم ۹۰٪ سلول‌ها را متوقف کند. پرتوهای فرابنفش در بازه‌های طیفی گوناگون، دگرگونی‌هایی در سلول‌ها پدید می‌آورند که بر کارکردهای حیاتی — از رشد و تقسیم گرفته تا وراثت — اثر می‌گذارند. بر این اساس، تابش در محدوده ۳۲۰ تا ۴۰۰ نانومتر اریتم (Eritema) ملایمی در انسان برمی‌انگیزد، حال آنکه تابش در بازه ۲۹۰ تا ۳۲۰ نانومتر و کمتر، سوختگی ایجاد می‌کند [۱]. خطر تابش فرابنفش از آن رو نیز جدی است که انسان حسِّ مستقیمی برای واکنش به آن ندارد.

هرچند تأثیرات تابش UV به عنوان عاملی نیرومند در بهداشت و درمان بررسی شده، مطالعات سیستماتیک درباره اثرهای سودمند تابش تک‌رنگ (Monochromatic) با طول‌موج‌های متفاوت هنوز انجام نشده است. در حال حاضر تنها کوشش‌هایی وجود دارد برای پیوند دادن گوناگونی اثرهای مفید تابش UV به تابعی نسبتاً شناخته‌شده، و علت یکپارچگی اثرهای سودمند را به همان نسبت نسبت می‌دهند [۱]. عوامل تأثیرگذار شناسایی‌شده [۷، ۸] درباره تابش UV بر سلول‌های جانداران، نیازمند کاوش و تحلیل دقیق برای تعیین ایمنی فتوبیولوژیک تابش UV بر انسان — بسته به طیف و دوز تابش در سامانه‌های گوناگون تأثیر فرابنفش [۹، ۱۰] — هستند. تا پیش از این، گمان بر آن بود که تابش UV در بازه ۲۹۰ تا ۴۰۰ نانومتر مفید است [۱] و عاملی شناخته می‌شد که مکانیسم‌های دفاعی تن را فعال می‌کند [۱۱، ۱۲].

نزدیک به ۹۵٪ از کل تابش فرابنفش خورشیدی که به زمین می‌رسد، شامل نور UVA (۳۲۰ تا ۴۰۰ نانومتر) است؛ همان پرتویی که استرس اکسیداتیو و شکل‌گیری فتوپروتین‌های DNA را در سلول‌های پوست رقم می‌زند [۱۳]. تابش UVA نقش چندانی در اثر منفی بر جانداران ندارد، زیرا به ندرت توسط DNA سلول‌ها جذب می‌شود [۱۴]. تحلیل سود‑زیانِ مواجهه با تابش فرابنفش خورشیدی در منابع علمی بسیار رایج است [۱۵، ۱۶]. مروری از سوی نویسنده [۱۷]، بررسی مکانیسمی وابستگی به طول‌موج را برای جهش‌های اختصاصی تابش UV عرضه می‌کند و امضای جهش UVA را در کنار امضای جهش UV پیشنهاد می‌دهد.

پژوهش‌های اخیر بسیاری نشان داده‌اند که تابش UVA پیامدهای منفی متعددی بر بدن انسان دارد و می‌تواند به آسیب‌های ساختاری و کارکردی جدی پوست و اثرهای جهش‌زا (Mutagenic) بینجامد [۱۸]. در کنار این، باید تأثیر تابش UV بر شبکیه و دیگر اجزای دستگاه بینایی را نیز مد نظر قرار داد [۱۹]. تابش UV — حتی نوع ملایم آن، یعنی UVA — می‌تواند زیان جدی به دستگاه بینایی وارد کند، چرا که گیرنده‌های بینایی حسِّی نسبت به آن ندارند.

مشکلات سلامتی مرتبط با نور الکترومغناطیسی

یکی از مهم‌ترین مشکلات سلامتی در سراسر جهان که با نور الکترومغناطیسی مرتبط است، آب مروارید (cataracts) است [۲۰]. این بیماری به ویژه در ساکنان مناطق روستایی بروز می‌کند که زمان زیادی را در محیط‌های فاقد سایه سپری می‌کنند [۲۱]. بیش از صد پژوهش علمی در مورد تأثیر منابع نور مصنوعی و تابش الکترومغناطیسی طبیعی خورشید بر سلامت انسان، در مطالعات سازمان بهداشت جهانی (WHO) بررسی شده‌اند [۷].

تأییدهای تجربی و اثرات مخرب

شواهد تجربی متعدد، تأثیرات منفی این نور را تأیید می‌کنند و حجم این شواهد نیز رو به افزایش است. تابش UVA به دلیل نفوذ عمیق‌تر در پوست نسبت به UVB، باعث پیری زودرس پوست (photoaging) می‌شود. تأثیر و مکانیزم تابش الکترومغناطیسی نوع B (UVB) بر سنتز ملانین (melanin) و پیری زودرس (premature aging) سلول‌ها به این صورت است که محتوای ملانین ابتدا افزایش می‌یابد و سپس با افزایش قرارگیری در معرض UVB کاهش می‌یابد [۲۲].

تأثیر بر فتوسنتز و گیاهان

آثار مخرب تابش UV-B بر فتوسنتز (photosynthesis) و کارایی فتوسنتزی گیاهان در منبع [۲۳] نشان داده شده است. در منبع [۲۴] نیز مشاهده شده است که تابش UV-B به دستگاه فتوسنتزی گیاهان سبز در بسیاری از مکان‌ها آسیب می‌رساند.

نور الکترومغناطیسی در دستگاه‌های اسپرا و خطر ملانوم

تصور نادرستی که قرار گرفتن شدید در معرض UVA از طریق دستگاه‌های اسپرا ایمن است و با ملانوم (melanoma) ارتباطی ندارد، مورد تردید قرار گرفته است. داده‌های جدیدتر از مطالعات تجربی که در مروری در [۱۸] گردآوری شده‌اند، شواهد قوی از ارتباط مستقیم بین UVA و خطر ملانوم ارائه می‌دهند. UVA یک عامل سرطان‌زای کامل (complete carcinogen) است که ممکن است نقش کلیدی در آغاز و پیشرفت ملانوم ایفا کند.

لامپ‌های UV در سالن‌های مانیکور

در پژوهشی که از لامپ‌های الکترومغناطیسی در دستگاه‌هایی برای سخت‌کردن (curing) پوشش‌های ناخن مصنوعی استفاده می‌شود (که به طور گسترده‌ای در سالن‌های مانیکور سراسر جهان کاربرد دارند)، ایمنی فتوبیولوژیک (photobiological safety) این دستگاه‌ها در ادبیات پوستی بررسی شده است [۲۶]. در آنجا، دو مورد سرطان پوست غیر ملانومیی (non-melanoma skin cancer) بر روی پوست انگشتان زنانی که در معرض لامپ‌های UV ناخن قرار داشته‌اند، گزارش شده است. پزشکان معتقدند که لامپ‌های UV به کار رفته در مانیکور را می‌توان با دستگاه‌های اسپرا – کابین‌های اسپرا – مقایسه کرد و احتمال می‌دهند که این لامپ‌ها نیز عامل خطر برای بروز سرطان پوست باشند [۲۷].

استاندادها و الزامات برای سیستم‌های فتوبیولوژیک

منظم‌ترین رویکرد در مطالعه ایمنی فتوبیولوژیک لامپ‌ها و سیستم‌های لامپی، بررسی سیستم‌های الکترومغناطیسی به کار رفته برای دریافت تابش مصنوعی در سالن‌های اسپرا است؛ زیرا اسناد تنظیم‌کننده در EN ۶۰۳۳۵–۲–۲۷ [۲۸] و IEC ۶۱۲۲۸ [۲۹] موجود هستند و تجهیزات لازم امکان انجام تعداد زیادی مطالعه را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، تعداد زیادی مطالعه نشان داده است که در بیشتر سالن‌های اسپرا، سطح تابش‌سنجی (irradiance) از محدودیت‌های ایمنی فراتر است و نسبت فلکس‌های UVB/UWA به طور قابل توجهی از نور خورشید طبیعی متفاوت است.

الزامات برای تابش لامپ‌های استفاده شده در سیستم‌های فتوبیولوژیک در EN ۶۰۳۳۵–۲–۲۷ [۲۸] و IEC ۶۱۲۲۸ [۲۹] تنظیم شده‌اند، که مشخصات روش پیشنهادی ایمنی فتوبیولوژیک برای لامپ‌ها – طبقه‌بندی و برچسب‌گذاری گروه‌های ریسک (risk groups) – را ارائه می‌دهند. این مشخصات شامل تحلیل ریسک آستانه‌های تعرض برای تابش الکترومغناطیسی است و بعداً به عنوان استانداردهای بین‌المللی توسط کمیته الکتروتکنیک بین‌المللی (IEC) تصویب شده‌اند. چگالی فلکس تابش مؤثر کل سطح، که بر اساس طیف اثر اریتم (erythema action spectrum) برآورد می‌شود، نباید بیش از ۰.۷ وات بر متر مربع باشد. علاوه بر آن، طبق EN ۶۰۳۳۵-۲-۲۷، چگالی فلکس تابش در محدوده طیف ۲۸۰-۴۰۰ نانومتر نباید بیش از ۰.۳ وات بر متر مربع باشد. دستگاه‌های خانگی باید چگالی فلکس تابش مؤثر کل سطحی داشته باشند که از ۰.۱۵ وات بر متر مربع فراتر نرود. نسبت UVB/UWA نشان می‌دهد که چه مقدار از تابش منطقه UVB، که با تابع وزنی خطر سرطانی ارزیابی شده، بر تابش منطقه UWA تأثیر می‌گذارد. مشخص است که دوزهای بالا از تابش UVB باعث سوختگی می‌شوند، بنابراین باید محدود گردند. تابش‌سنجی وزنی اریتم (erythema-weighted irradiance) و نسبت EUVB/EUWA، که با تابع وزنی خطر سرطانی تابش ارزیابی شده‌اند، پارامترهای اصلی لامپ‌ها هستند و به مصرف‌کنندگان از طریق برچسب‌گذاری با کد UV اعلام می‌گردند. در سیستم‌های مختلف فتوبیولوژیک، بسته به طراحی و منظور، از لامپ‌های الکترومغناطیسی با طیف تابش استفاده می‌شود که به طور قابل توجهی از طیف UV خورشید متفاوت است.

لامپ‌های تخلیه فشار پایین

در بیشتر موارد، از لامپ‌های تخلیه فشار پایین (low-pressure discharge lamps) استفاده می‌شود [۳۰]. پارامترهای برخی انواع لامپ‌ها در جدول ۱ ارائه شده‌اند.

مطالعات انجام‌شده توسط نویسندگان [۳۱] نشان داده‌اند که سطح تابش‌سنجی ناشی از لامپ‌های تخلیه فشار پایین در محدوده UVB به طور غالب پایین‌تر، و تابش در محدوده UWA بسیار بالاتر از طبیعی است. در [۳۲، ۳۳] نشان داده شده است که تابش‌سنجی اریتم-وزنی سیستم‌های الکترومغناطیسی الزامات مقرر استانداردهای اروپایی را نقض کرده است.

بر اساس IEC ۶۱۲۲۸ [۲۹]، اطلاعاتی که باید توسط سازنده، به درخواست، ارائه شود، شامل داده‌های توزیع طیف تابش به تفکیک محصول به صورت: قدرت طیف تابش (spectral power of radiation)، یا شدت طیف (spectral intensity)، یا نورپردازی طیف (spectral illumination) و ضریب تبدیل قدرت به فلکس تابش است. سازندگان همچنین موظف‌اند اطلاعاتی درباره خطرات بالقوه مرتبط با منابع الکترومغناطیسی و تابش نوری [۳۴] به درخواست ارائه دهند [۳۵].

مواد و روش‌های تحقیق

تعیین گروه ریسک تابش لامپ‌ها و مطالعه ایمنی فتوبیولوژیک آن‌ها بر اساس EN ۶۲۴۷۱ هدف این کار بود [۳۵]. اشیاء تحقیق:

نتایج پژوهش

نتایج اندازه‌گیری طیفی تابش (W/(m².nm) لامپ‌های LUF ۴۰-۱ و LE ۱۵ در بازه طول موج ۲۰۰-۵۰۰ نانومتر در شکل ۲ نشان داده شده است.

شکل ۲. تابش طیفی لامپ‌های نوع LUF ۴۰-۱(a) و LE ۱۵(b)

در لامپ‌های مورد مطالعه LUF ۴۰-۱ و LE ۱۵، اطلاعات موجود روی علائم و اطلاعات تکمیلی ارائه شده در مشخصات فنی برای تعیین کد معادل (کد UV) بر اساس IEC ۶۱۲۲۸ [۳۴] کافی نیست. برای تعیین کدها، لازم بود شاخص‌های زیر اندازه‌گیری و محاسبه شوند: تابش مؤثر کلی اریتماتیک UV در بازه طیفی ۲۵۰-۴۰۰ نانومتر؛ تابش مؤثر بر اساس تابع اهمیت و تابش سرطان‌زا – خطرناک در بازه‌های طیفی UVA (λ>320nm) و UVB (λ<320nm)؛ تعیین نسبت تابش مؤثر (تابش) E_UVB/E_UVA.

محاسبات بر اساس الزامات IEC ۶۱۲۲۸ [۲۹] انجام شد. نتایج محاسبات در جدول ۳ خلاصه شده است.

جدول ۳. نتایج محاسبه تابش مؤثر برای تعیین کد UV لامپ‌ها بر اساس IEC ۶۱۲۲۸

کد UV لامپ LUF ۴۰-۱: ۴۰-O-۴.۰/۳.۶ که در آن ۴۰-O به لامپ بدون بازتابنده با توان ۴۰ وات اشاره دارد؛ ۴.۰ – تابش اریتماتیک مؤثر در فاصله ۰.۲۵ متر در بازه طیفی ۲۵۰–۴۰۰ نانومتر؛ ۳.۶ – نسبت E_UVB/E_UVA.

کد UV لامپ LE ۱۵: ۱۵-O-۱۴۷۰.۰/۱۶۷.۸ که در آن ۱۵-O به لامپ بدون بازتابنده با توان ۱۵ وات اشاره دارد، ۱۴۷۰.۰ – تابش اریتماتیک مؤثر در فاصله ۰.۲۵ متر در بازه طیفی ۲۵۰–۴۰۰ نانومتر؛ ۱۶۷.۸ – نسبت E_UVB/E_UVA.

مقادیر E(λ)، E_UUV، E_UVA محاسبه شده بر اساس اندازه‌گیری‌ها در فواصل مختلف از لامپ (۰.۲۵ متر)، و همچنین گروه خطر، در زیر ارائه شده است.

1. لامپ ماوراء بنفش LUF ۴۰-۱: مقدار کلی E_UUV در فاصله ۰.۲۵ متر ۱.۳۳ mW/m² است. روشنایی انرژی E_UVA در فاصله ۰.۲۵ متر ۲۴۵۹ mW/m² است. تحت این شرایط، تابش از این لامپ‌ها به عنوان خطر کم (RG1) طبقه‌بندی می‌شود.
2. لامپ UV LE ۱۵: مقدار کلی E_UUV در فاصله ۰.۲۵ متر ۳۱.۹ mW/m² است. روشنایی انرژی E_UVA در فاصله ۰.۲۵ متر ۲۱۴.۲ mW/m² است. تحت این شرایط، تابش از این لامپ‌ها به عنوان گروه خطر بالا (RG3) طبقه‌بندی می‌شود.

بحث و گفتگو

از نتایج ارائه شده (جدول ۳) می‌توان دریافت که در ترکیب طیفی لامپ‌های LUF ۴۰-۱، تابش کمتری در بازه UVB وجود دارد و این لامپ تابش اریتماتیک بسیار کمتری ایجاد می‌کند. بازده اریتماتیک لامپ‌های LE ۱۵ ۴۷ برابر بیشتر از LUF ۴۰-۱ است. بنابراین، هنگام استفاده از چنین لامپ‌هایی در سیستم‌های مختلف تابش ماوراء بنفش در حین تابش به انسان، لازم است شاخص‌های به دست آمده در نظر گرفته شوند و اقدامات ایمنی لازم اتخاذ شوند [۳۷, ۳۸].

حداکثر زمان تابش UV به صورت t_max=30/E_UV تعریف می‌شود. حدود حداکثر تابش UVA: دوز نباید بیش از ۱۰⁴ J/m² در t1000 s – E_UVA≤۱۰ W/m². حداکثر زمان تابش UVA (بر حسب ثانیه) به صورت t_max=10⁴ /E_UVA تعریف می‌شود. زمان تابش پیشنهادی برای اقدام اول نباید از دوز ۱۰۰ J/m² فراتر رود، برای اقدام دوم دوز نباید از ۲۵۰ J/m² تجاوز کند و دوز کل نباید از ۳۰۰۰ J/m² بیشتر شود.

نتیجه‌گیری

بر اساس نتایج این پژوهش، می‌توان نتیجه‌گیری‌های زیر را بیان کرد:

1. ایمنی فتوبایلوجیک لامپ‌های LUF ۴۰-۱ متعلق به گروه خطر کم RG1 و لامپ‌های LE ۱۵ متعلق به گروه خطر بالا RG3 است.
2. کد UV لامپ‌های LUF ۴۰-۱ برابر با ۴۰-O-۴.۰/۳.۶ و کد UV لامپ‌های LE ۱۵ برابر با ۱۵-O-۱۴۷۰.۰/۱۶۷.۸ است. بازده اریتماتیک لامپ‌های LE ۱۵، ۴۷ برابر بیشتر از LUF ۴۰-۱ است که نیازمند اقدامات ایمنی اضافی است.

منابع

1. Lerche С.M., Philipsen Р.А. Wulf H.C. UVR: sun, lamps, pigmentation and vitamin D., Photochemical & Photobiological Sciences, 16 (2017), No. 3, 291-301

منابع

• Heilingloh, C. S., Aufderhorst, U. W., Schipper, L., Dittmer, U., Witzke, O., Yang, D., …, Krawczyk, A. (2020). Susceptibility of SARS‑CoV‑2 to UV irradiation. American Journal of Infection Control, 48(10), 1273–1275.
• Semenov, A., & Semenova, K. (2022). Ultraviolet disinfection of water in a recirculating aquaculture system: a case study at a sturgeon caviar fish farm. Acta Agriculturae Slovenica, 118(3), 1–4.
• Semenov, A., & Hmelnitska, Y. (2022). Ultraviolet disinfection of activated carbon against microbiological contamination. Archives of Materials Science and Engineering, 115(1), 34–41.
• Semenov, A., Sakhno, T., Hordieieva, O., & Sakhno, Y. (2021). Pre‑sowing treatment of hairy vetch (Vicia villosa) seeds using ultraviolet irradiation. Global Journal of Environmental Science and Management, 7(4), 555–564.
• Schmalwieser, A. W., & Siani, A. M. (2018). Review on non‑occupational personal solar UV exposure measurements. Photochemistry and Photobiology, 94(5), 900–915.
• World Health Organization. (2017). Artificial tanning devices: public health interventions to manage sunbeds. (Retrieved December 25, 2022) http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/255695/9789241512596-eng.pdf?sequence=1
• Bogh, M. K., Schmedes, A. V., Philipsen, P. A., Thieden, E., & Wulf, H. C. (2010). Vitamin D production after UVB exposure depends on baseline vitamin D and total cholesterol but not on skin pigmentation. Journal of Investigative Dermatology, 130(2), 546–553.
• Semenov, A., & Koshushko, G. (2014). Device for germicidal air disinfection using ultraviolet radiation. Eastern‑European Journal of Enterprise Technologies, 3(10(69)), 13–17.
• Semenov, A. A., & Sakhno, T. V. (2021). Disinfection of swimming‑pool water by UV irradiation and ozonation. Journal of Water Chemistry and Technology, 43(6), 491–496.
• Eysteinsdóttir, J. H., Ólafsson, J. H., Agnarsson, B. A., Lúðvíksson, B. R., & Sigurgeirsson, B. (2014). Psoriasis treatment: faster and long‑standing results after bathing in geothermal seawater. A randomized trial of three UVB phototherapy regimens. Photodermatology, Photoimmunology & Photomedicine, 30(1), 25–34.
• Almutawa, F., Thalib, L., Heckman, D., Sun, Q., Hamzavi, I., & Lim, H. W. (2015). Efficacy of localized phototherapy and photodynamic therapy for psoriasis: a systematic review and meta‑analysis. Photodermatology, Photoimmunology & Photomedicine, 31(1), 5–14.
• Cortat, B., Garcia, C. C. M., Quinet, A., Schuch, A. P., Lima‑Bessa, K. M., & Menck, C. F. M. (2013). The relative roles of DNA damage induced by UVA irradiation in human cells. Photochemical & Photobiological Sciences, 12(8), 1483–1495.
• Brenner, M., & Hearing, V. J. (2008). The protective role of melanin against UV damage in human skin. Photochemistry and Photobiology, 84(3), 539–549.
• Neville, J. J., Palmieri, T., & Young, A. R. (2021). Physical determinants of vitamin D photosynthesis: a review. JBMR Plus, 5(1), e10460.
• McKenzie, R. L., Liley, J. B., & Björn, L. O. (2009). UV radiation: balancing risks and benefits. Photochemistry and Photobiology, 85(1), 88–98.
• Ikehata, H. (2018). Mechanistic considerations on wavelength‑dependent variations of UVR genotoxicity and mutagenesis in skin: discrimination of UVA‑signature from UV‑signature mutation. Photochemical & Photobiological Sciences, 17, 1861–1871.
• Khan, A. Q., Travers, J. B., & Kemp, M. G. (2018). Roles of UVA radiation and DNA‑damage responses in melanoma pathogenesis. Environmental Mutagen Society, 59(5), 438–460.
• Ivanov, I. V., Mappes, T., Schaupp, P., Lappe, C., & Wahl, S. (2018). Ultraviolet radiation‑induced oxidative stress affects eye health. Journal of Biophotonics, 11(7), e201700377.
• Modenese, A., & Gobba, F. (2018). Cataract frequency and subtypes among workers assessed for solar radiation exposure: a systematic review. Acta Ophthalmologica, 96(8), 779–788.
• Chen, L.‑J., Chang, Y.‑J., Shieh, C.‑F., Yu, J.‑H., & Yang, M.‑C. (2021). Relationship between eye‑protection practices against solar ultraviolet radiation and cataract in a rural area. PLoS ONE, 16(7), e0255136.
• Yan, J., Ma, L.‑P., Liu, F., Sun, B., Tian, M., Lu, X., …, Liu, Q.‑J. (2022). Effect of ultraviolet B irradiation on melanin content accompanied by activation of p62/GATA4‑mediated premature senescence in HaCaT cells. Dose Response, 20(1), 1–7.
• Kataria, S., Jajoo, A., & Guruprasad, K. N. (2014). Impact of increasing ultraviolet‑B (UV‑B) radiation on photosynthetic processes. Journal of Photochemistry and Photobiology B: Biology, 137, 55–66.
• Jansen, M. A., Gaba, V., & Greenberg, B. M. (1998). Higher plants and UV‑B radiation: balancing damage, repair and acclimation. Trends in Plant Science, 3(4), 131–135.
• Dowdy, J. C., & Sayre, R. M. (2013). Photobiological safety evaluation of UV nail lamps. Photochemistry and Photobiology, 89(4), 961–967.
• MacFarlane, D. F., & Alonso, C. A. (2009). Occurrence of non‑melanoma skin cancers on the hands after UV nail‑light exposure. Archives of Dermatology, 145(4), 447–449.
• Boniol, M., Autier, P., Boyle, P., & Gandini, S. (2012). Cutaneous melanoma attributable to sunbed use: systematic review and meta‑analysis. British Medical Journal, 345, e4757.
• EN 60335‑2‑27:2013/A2:2021‑11. Household and similar electrical appliances – Safety – Part 2‑27: Particular requirements for appliances for skin exposure to ultraviolet and infrared radiation
• IEC 61228:2020. Fluorescent ultraviolet lamps used for tanning – Measurement and specification method
• Semenov, A., Sakhno, T., & Sakhno, Y. (2021). Photobiological safety of lamps and lamp systems in agriculture. Journal of Achievements in Materials and Manufacturing Engineering, 106(1), 34–41.
• Nilsen, L. T. N., Hannevik, M., & Veierød, M. B. (2016). Ultraviolet exposure from indoor tanning devices: a systematic review. British Journal of Dermatology, 174(4), 730–740.

منابع

[۳۲] Sola Y., Baeza D., Gómez M., Lorente J. توزیع طیفی فرابنفش و شدت تابش وزن‌شده بر اساس اریتم از دستگاه‌های برنزه‌کننده داخلی، در مقایسه با تابش خورشیدی. مجله شیمی‌فوتونیک و فتوبیولوژی B: بیولوژی، ۱۶۱ (۲۰۱۶)، صفحات ۴۵۰-۴۵۵

[۳۳] Tierney P., Ferguson J., Ibbotson S., Dawe R., Eadie E., Moseley H. ۹ از هر ۱۰ تخت آفتاب در انگلستان سطوح تابش فرابنفشی را ساطع می‌کنند که از حد ایمنی فعلی فراتر می‌رود. مجله بریتانیایی درماتولوژی، ۱۶۸ (۲۰۱۳)، شماره ۳، صفحات ۶۰۲-۶۰۸

[۳۴] Dybczyński W. ارزیابی خطر ناشی از تابش نوری، بررسی الکتروتکنیکی، ۰۱، ۲۰۰۳، صفحات ۱۷-۲۱

[۳۵] EN ۶۲۴۷۱:۲۰۰۸. ایمنی فتوبایلوجیک لامپ‌ها و سیستم‌های روشنایی (IEC ۶۲۴۷۱:۲۰۰۶، CIE S ۰۰۹: ۲۰۰۲)

[۳۶] Pawlak A. روش اسپکترورادیومتریک برای ارزیابی ایمنی فتوبایلوجیک منابع تابنده، بررسی الکتروتکنیکی، ۹۵، ۲۰۱۹، شماره ۱۰، صفحات ۲۱۹-۲۲۴

[۳۷] Wolska A., Latała A. ارزیابی خطر شغلی ناشی از مواجهه با تابش طبیعی فرابنفش، ایمنی کار: علم و عمل، ۰۷-۰۸، ۲۰۱۱، شماره ۷/۸، صفحات ۱۲-۱۶

[۳۸] Wolska A., Latała A., Brański Z., Suchowicz B. تکلیف پایش مواجهه با تابش طبیعی فرابنفش در کارگران مشاغل خارجی. گزارش مرحله ۳ با عنوان تأیید روش‌شناسی بر اساس مطالعات آزمایشی. انجام مطالعات و ارزیابی مواجهه با تابش طبیعی UV کارگران شاغل در فعالیت‌های خارجی. تدوین روش ارزیابی خطر شغلی مرتبط با تابش طبیعی UV. CIOP-PIB، ورشو، ۲۰۱۰، شماره ۴.۵،۱۰ پی‌تی‌بی

نویسندگان

آنتولی سمنف، استاد گروه مهندسی مکانیک و الکتریکی، دانشگاه کشاورزی دولتی پولتاوا، ۱/۳، خیابان اسکووورودی، پولتاوا، ۳۶۰۰۳، اوکراین، ایمیل: asemen2015@gmail.com

استانیسلاو پوپوف، استاد و رئیس گروه مهندسی مکانیک و الکتریکی، دانشگاه کشاورزی دولتی پولتاوا، ۱/۳، خیابان اسکوووریدی، پولتاوا، ۳۶۰۰۳، اوکراین، ایمیل: stanislav.popov@pdaa.edu.ua

سرهی یاخین، استاد و رئیس گروه ساخت و آموزش حرفه‌ای، دانشگاه کشاورزی دولتی پولتاوا، ۱/۳، خیابان اسکوووریدی، پولتاوا، ۳۶۰۰۳، اوکراین، ایمیل: sergii.iakhin@pdaa.edu.ua

بائورژان الئوسینوف، مدیر شاخه مؤسسه توسعه حرفه‌ای JSC «NCPD Orleu» در منطقه کیزیلوردا، ۲، خیابان آیته‌که بی، کیزیلوردا، ۱۲۰۷۰۰، قزاقستان، ایمیل: baur_1960@mail.ru

تامارا ساخنو، استاد گروه بیوتکنولوژی و شیمی، دانشگاه کشاورزی دولتی پولتاوا، ۱/۳، خیابان اسکوووریدی، پولتاوا، ۳۶۰۰۳، اوکراین، ایمیل: sakhno2001@gmail.com

اطلاعات ناشر و شناسه مقاله

شناسه مقاله و ناشر: PRZEGLĄD ELEKTROTECHNICZNY، ISSN ۰۰۳۳-۲۰۹۷، جلد ۱۰۰ شماره ۲/۲۰۲۴. doi:۱۰.۱۵۱۹۹/۴۸.۲۰۲۴.۰۲.۳۱

منتشر شده توسط PQBlog

مهندس الکتریک

مشاهده پست‌های بیشتر

پرسش‌های متداول

تفاوت گروه‌های ریسک GR1 و GR3 در استاندارد EN ۶۲۴۷۱ چیست؟

گروه GR1 (ریسک ناشیانه) یعنی لامپ در شرایط کاربرد معمول خطر فتوبایلوجیک ایجاد نمی‌کند، در حالی که GR3 (ریسک بالا) نشان‌دهنده خطر فوری برای چشم و پوست در فاصله کوتاه است و نیازمند کنترل‌های مهندسی سخت‌گیرانه و محدودیت زمانی’exposition می‌باشد.

چرا لامپ LE ۱۵ در گروه ریسک GR3 قرار می‌گیرد؟

لامپ LE ۱۵ یک لامپ تخلیه پایین‌فشار است که شدتRadiation UV بالایی در فاصله ۰.۲۵ متر تولید می‌کند که از حد مجاز برایRadiation اکتینیک و UVA در گروه GR1 فراتر رفته و در بازه خطر بالا (GR3) طبقه‌بندی شده است.

آیاRadiation UBA بی‌خطر است؟

خیر. برخلاف باور قبلی، تحقیقات جدید نشان می‌دهدRadiation UVA (۳۲۰-۴۰۰ نانومتر) می‌تواند استرس اکسیداتیو،損傷 DNA و جهش‌زایی در سلولی‌های پوست ایجاد کند و همچنین خطرناک برای شبکیه است، اگرچه جذب مستقیم توسط DNA کمتر است.

سیستم OST-۳۰۰ برای چه کاربردهایی مناسب است؟

سیستمRadiation نوری OST-۳۰۰ برای اندازه‌گیری دقیق نورشعه طیفی،Radiation اکتینیک کل (۲۰۰-۴۰۰ نانومتر) وRadiation UVA (۳۲۰-۴۰۰ نانومتر) طراحی شده و در ارزیابی مطابقت با EN ۶۲۴۷۱ و بررسی ایمنی فتوبایلوجیک منابعRadiation UV به کار می‌رود.

دوز ایمنیRadiation UV برای انسان چقدر است؟

بر اساس مراجع استنادشده،Radiation UV با دوز ۱۰-۱۵ جول بر مترمربع می‌تواند تقسیم ۹۰٪ سلولی‌ها را متوقف کند. مقادیر مجاز’exposition وابسته به طول موج، طول زمان’exposition و فاصله از منبع است و باید بر اساس جدول‌های EN ۶۲۴۷۱ محاسبه گردد.

منبع: powerquality.blog